Kücük Gerginlikler 4

Sabahin 10unda Taksim Meydanin ortasina gelmis o kocaman ekranin altinda duruyordu.
Bi isi yoktu kimseyi de beklemiyordu.
Sadece evde sikilmis bi cikayim dolanayim die binmis otobüse gelmisti.
Yanda polisler araba da oturuyordu.Bira icmeye gitsem cok erken dedi cay icsem caya verilcek para cok fazla geliyordu.
Evde yapilabilcek biseye disarida para ödemek cok mantiksizdi.
Bunlari düsünürken arabadaki polislerin ona baktigini görmüstü.
Gerilmisti.
Burdan hemen uzaklasiyim die düsündü kimlik sorulmasindan nefret ederdi.
Ve genelde hep sadece onu durdurup kimlik sorardi polisler.
Kafasinda bahar ayinda gri bere üstünde birinden calinmis gibi duran pahali Brummel ceketiyle evsiz tinercilere benziyordu.
Üstünü pek degistirmezdi.
Yorucu gelirdi elbise secmek.
Zaten pek de biseyi yoktu.
Eski model cep telefonunu cikartip kac konturun kaldi hattini aradi kulagina tuttu.
Biriyle konusuyomus gibi yapti.
Telefonu o kadar eskiydiki ancak patlatilmayi bekleyen bombayi tetiklemek icin kullanilabilirdi.
Bunu farkedip daha da gerildi.
Disaridan kaybedicek biseyi olmayan intihar bombacisina benzedigini düsündü.
Polisler ona dogru yürüodu.
Belkide sadece yürüyolardi ama kisisel aldi.
Telefondaki kadin 33 kurusunuz var diyip monologunu sonlandirmisti ama telefon hala kulagindaydi.
Yavasca tünele dogru telefon kulaginda yürüdü.Simdi biri arasa komik olurdu.
Ama aramadi.
Cay iccek bi yer aradi.
Ucuz olsundu.
Polisler mintikasinda kalmisti.
Solda tabureleri gördü buraya oturayim dedi.
Arkasina bakti iki tane sokak köpegi pesindeydi.
Hay sikiyim dedi.
Kafada gri bere üstünde kendisine bol gelen pahali bi ceket ve yaninda iki tane sokak köpegi.
Simdi tam bi evsiz gibi görünüyordu.
Köpeklere host deme riskine giremezdi.
Demedi de orda oturanlarin "ay bu evsiz yanimiza oturmasa bari" bakislari altinda bi tabureyi cekti oturdu.
Gerizekali hayvanlarda önünde biraz dolanip taburenin iki yanina uzandilar.
Al iste sanki yillardir beraber yasiolarmis izlenimi uyanmisti.
Garson yaklasti bakislarindan belliydi.
Onu orda istemiyordu.
Muhtemel parasi yoktur bunun die düsünüyodu.
Aslinda cok da yoktu ama evsizde degildi.
Evsiz olmadigini göstermek icin bi kola söyledi.
Yetmedi bi de sordu yiyecek biseler var mi die
Garson tost var dedi.
Tost zengin göstermezdi onu hamburger var mi die sordu.
Halbüsü bi cay icip kalkicakti ilk basta.
Simdi bu gerizekali köpekler yüzünden hamburger istiyordu.
Garson yok dedi.
Rahatladi.
Tamam sadece kola dedi.
O sirada telefon caldi.
Cebinde tasirdi telefonu.
Ama bu eski telefonu cikartip orda konusamazdi.
Daha yeni param var izlenimi uyandirmisti.
Ama telefon da susmuyordu.
Bütün bakislar ona döndü.
Elini cebine atti telefonu komple kapatti.
Kolasi geldi.
Bi sigara yakayim dedi.
Ama cebinde 2bucuk liraya aldigi kacak 2005 vardi.
Hay skiyim dedi tekrar karsida büfe gördü.
Kalkti bi camel soft aldi.
Camel soft onu maceraci sehir bohemi gösterirdi.
Kiligina önem vermeyen dag tirmanisi yapan dogayla hayvanlarla dost biri.
Iste buydu imaji.
Sevindi.
Sigarasindan bi nefes cekti.
Kolasini yudumladi.
Gülümsedi.
Kodumun beyaz yakali burcuva köleleri diyerek oturanlari kücümsedi.
Gaza geldi.
Köpekleri sevdi.
Köpekler sevilince kalkti gitti.
Tek basina kaldi.
Özgüveni de gecti.